خطرات نانوپلاستیک ها برای سلامت انسان
معضل آلودگی پلاستیکی یکی از مسائلی است که در دنیای امروز توجه رسانه ها را بیشتر به خود جلب کرده است. و خوب باید تخمین زده می شود که هر روز حدود هشت میلیون قطعه پلاستیک وارد دریاها و اقیانوس های ما می شود. در حالی که بطری های پلاستیکی، نی ها و سایر اقلام بزرگ ممکن است بلافاصله وقتی به آلودگی پلاستیک فکر می کنیم به ذهنمان خطور کند، اکثریت قریب به اتفاق از ذرات ریز پلاستیک تشکیل شده است.
بسته به اندازه آنها، اینها به عنوان میکروپلاستیک یا نانوپلاستیک شناخته می شوند. اگرچه این دو اصطلاح گاهی اوقات به جای هم استفاده می شوند، اما در واقع به طبقه بندی های بسیار متمایز آلودگی پلاستیکی اشاره دارند که هر کدام ویژگی ها و پیامدهای بالقوه خود را دارند. در اینجا یک تفکیک سریع از تفاوت های بین آنها در زیر آمده است.
همراه کاملیما باشید.
اندازه نانوپلاستیک ها
اول از همه، اندازه یک ذره پلاستیکی است که نامگذاری آن را مشخص می کند. اصطلاح میکروپلاستیک به قطعات پلاستیکی اطلاق می شود که قطر آنها کمتر از 0.5 میلی متر است که تقریباً معادل یک دانه برنج است. در همین حال، نانوپلاستیکها بسیار کوچکتر هستند و تنها 100 نانومتر یا کمتر هستند.
برای درک بهتر معنای آن در شرایط ملموس، ممکن است دانستن این نکته مفید باشد که یک نانومتر 0.000001 میلیمتر است و یک تار موی انسان معمولاً حدود 2.5 نانومتر قطر دارد. این بدان معناست که یک نانوپلاستیک حداکثر 40 برابر قطر موی انسان است.
![خطرات نانوپلاستیک ها برای سلامت انسان خطرات نانوپلاستیک ها برای سلامت انسان](https://kamelima.com/wp-content/uploads/2024/05/خطرات-نانوپلاستیک-ها-برای-سلامت-انسان.jpg)
سمیت ریز پلاستیک ها
علاوه بر تفاوت در اندازه، تحقیقات علمی تاکنون به این احتمال اشاره می کند که نانوپلاستیک ها از نظر سم شناسی بسیار فعال تر از میکروپلاستیک ها هستند. این در درجه اول به دلیل اندازه کوچکتر و ویژگی های فیزیکی نفوذ پذیرتر آنها است. برای مثال، در حال حاضر شواهدی وجود دارد که نشان میدهد انسانها از قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیکهای موجود در هوا رنج میبرند ، میکروپلاستیکهایی که میتوانند به ریههای ما استنشاق شوند و حتی به جریان خون ما نفوذ کنند. با این حال، از آنجایی که نانوپلاستیکها بسیار ریزتر هستند، میتوانند به راحتی در بدن جذب شوند و به موانع بیولوژیکی نفوذ کنند و به طور بالقوه همه انواع اندامها و فرآیندهای داخلی را مختل و آسیب ببینند.
پژوهش ها در این باره
یکی از مواردی که در حال حاضر در دو طبقه بندی آلودگی پلاستیک مشترک است، کمبود تحقیقات پیرامون آنها است. در حالی که آخرین تکنیکها در تحقیقات میکروپلاستیک دانش ما را در مورد این آلایندههای فراگیر بیشتر میکند، هنوز اطلاعات کمی در مورد چگونگی تأثیر آنها بر بدن انسان در کوتاهمدت یا بلندمدت وجود دارد. از سوی دیگر، حتی اطلاعات کمتری در مورد نانوپلاستیک ها وجود دارد. ابعاد کوچک آنها به این معنی است که ابزارها و تکنیک های موجود برای ارائه بینش زیادی از ویژگی های آنها کافی نیست، اگرچه جامعه علمی در حال کار بر روی اصلاح این مشکل در آینده است.
مضرات نانوپلاستیک ها برای انسان
تحقیقات نشان میدهد که نانوپلاستیکها ممکن است خطر حمله قلبی و سکته را افزایش دهند.
محققان دریافتند بیمارانی که سطوح پلاستیکی قابل تشخیصی داشتند، پنج برابر بیشتر از بیمارانی که فاقد آن بودند، در معرض خطرات قلبی عروقی بودند. در اینجا کارشناسان نحوه کاهش خطر را توضیح می دهند.
ما می دانیم که پلاستیک ها می توانند برای محیط زیست مضر باشند، اما در مورد تاثیر میکروپلاستیک ها (اغلب در آب های بطری شده ) بر بدن انسان اطلاعات کمتری داریم. تحقیقات جدید نشان میدهد که نانوپلاستیکها، ذرات پلاستیکی بسیار کوچکتر از میکروپلاستیکها، در جریان خون شما ممکن است خطر حمله قلبی، سکته مغزی و مرگ زودرس را افزایش دهند.
اگر این 10 علائم را داشتید، شک نکنید که به مسمومیت با نور خورشید مبتلا شده اید!
مطالعه ای که در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر شده است به بررسی این موضوع پرداخته است که چگونه آلودگی پلاستیکی می تواند با بیماری های انسانی مرتبط باشد. محققان این کار را با بررسی بافت برداشته شده از شریان های گردن 257 فرد زنده که تحت اندارترکتومی کاروتید قرار گرفته بودند، انجام دادند – یک روش جراحی که برای کاهش خطر سکته ناشی از بیماری شریان کاروتید استفاده می شود.
این مطالعه بیان کرد که محققان در زیر میکروسکوپ “ذرات خارجی قابل مشاهده و دندانه دار” را پیدا کردند که در پلاک و بقایای خارجی ناشی از جراحی پراکنده شده بودند. مقادیر قابل اندازهگیری پلی اتیلن، یک پلاستیک معمولی که در پوششهای پلاستیکی ، کیسههای پلاستیکی و ظروف غذا و نوشیدنی استفاده میشود، در بافت پلاک 150 نفر در این مطالعه یافت شد. نمونه های 31 بیمار دیگر نیز دارای مقادیر قابل اندازه گیری پلی وینیل کلرید بودند که به عنوان پی وی سی یا وینیل نیز شناخته می شود.
شرکتکنندگانی که میکروپلاستیک و نانوپلاستیک در بدن خود داشتند، سپس به مدت 34 ماه تحت نظر قرار گرفتند. در پیگیری، حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ به هر علتی در 20 درصد از این بیماران رخ داد، در حالی که این میزان در بیمارانی که ذرات پلاستیکی قابل تشخیص نداشتند، تنها 7.5 درصد بود.
پس از تنظیم سن، جنس، نمایه توده بدنی و شرایط سلامتی مانند دیابت و کلسترول غیرطبیعی، بیمارانی که سطوح پلاستیکی قابل شناسایی داشتند، تقریباً پنج برابر بیشتر از بیمارانی که سطوح پلاستیکی قابل تشخیص نداشتند، در معرض خطر یک رویداد قلبی عروقی قرار داشتند.
![مضرات نانوپلاستیک ها برای انسان مضرات نانوپلاستیک ها برای انسان](https://kamelima.com/wp-content/uploads/2024/05/مضرات-نانوپلاستیک-ها-برای-انسان.jpg)